Morwa czarna
Nazwa łacińska: Morus nigra
Systematyka:
Domena – eukarionty
Królestwo – rośliny
Klad – rośliny naczyniowe, rośliny nasienne
Klasa – okrytonasienne
Klad – klad różowych
Rząd – różowce
Rodzina – morwowate
Rodzaj – morwa
Gatunek – morwa czarna
Występowanie: Morwa czarna rośnie dziko na terenach Azji Mniejszej. Jest również uprawiana w południowej części Europy i regionach o łagodnym klimacie na terenie Ameryki Północnej. W Polsce nie występuje naturalnie.
Opis ogólny: Często mylona jest z morwą białą, ponieważ niektóre odmiany morwy białej mają fioletowoczarne owoce. Drzewo morwy czarnej dorasta do około 10-15m. Ma kulistą, rozłożystą i gęstą koronę. Rośnie w liściastych lasach mieszanych.
Zastosowanie: Morwa czarna jest rośliną uprawną. Od około XVI wieku uprawiana jest w Europie jako drzewo owocowe. Owoce morwy czarnej są bardzo soczyste, mają słodko-kwaśny smak. Robi się z nich marmoladę, syrop i alkohole. Morwa czarna jako roślina ozdobna często rośnie w parkach i przy drogach. Z powodu owłosienia na liściach gorzej nadaje się do hodowli jedwabników morwowych. Wspomniane włoski utrudniają owadom żerowanie.
Cechy morficzne: Kora morwy czarnej jest brązowa, szorstka i bruzdkowana. Pień często rozgałęzia się na kilka konarów. Liście są silnie owłosione, owalne. Jest to gatunek jednopienny, wytwarza kwiaty męskie i żeńskie. Kwitnie w maju i czerwcu. Owoce morwy czarnej są jadalne. Rozwijają się z kwiatostanów żeńskich, są zebrane w czarne orzeszkowe owocostany. Mają długość 2,5cm. Dojrzewają w sierpniu.
Drewno: Drewno morwy czarnej jest często wykorzystywane w stolarstwie ze względu na łatwość obróbki. Ma żółtawobiały biel o ciemno żółtobrązową twardziel.